3ivx, podobnie jak bardziej popularne kodeki XviD i DivX, jest kodekiem MPEG-4. Jest on dostarczany w wersjach dla architektur Video for Windows, DirectShow oraz QuickTime wraz z zestawem filtrów do muxowania plików w formacie MP4 oraz kompresji dźwięku w formacie AAC (przez pierwsze 30 dni uzytkowania lub 50 kompresji) i odtwarzania obrazu skompresowanego jednym z kodeków MPEG-4 - XviD, DivX i 3ivx.

Po wywołaniu okna konfiguracji naszym oczom ukaże się zakładka Basic Properties. Z rozwijanej listy Encoder Mode wybieramy tryb kompresji:
Single Pass - Constant Quality - tutaj suwakiem Quantizer/Quality wybieramy kwantyzator (z zakresu 1 - 31) z którym skompresowane zostaną wszystkie klatki.



Single Pass - Average Bitrate - suwakiem Average Bitrate lub w sąsiadującym z nim polu tekstowym podajemy średni bitrate, z jakim zostanie skompresowany obraz (zwróćmy uwagę, że, w przeciwieństwie do większości kodeków, 3ivx używa wartości bitrate podawanych w kilobajtach, a nie kilobitach na sekundę), a następnie suwakami Maximum Quality i Minimum Quality ustawiamy minimalny i maksymalny dozwolony kwantyzator.



Single Pass - Constant Bitrate - podobnie jak wyżej, ale tym razem kodek użyje podanego bitrate bez żadnych odchyleń.



Dual Pass - First Pass - pierwszy przebieg kompresji dwuprzebiegowej. W polu First pass log podajemy nzawe pliku, do którego zostaną zapisane statystyki zebrane przez kodek podczas analizy materiału źródłowego. Zaznaczenie pola Output Video During First Pass powoduje, że kodek produkuje podczas pierwszego przebiegu plik skompresowany ze stałym kwantyzatorem równym 2.



Dual Pass - Second Pass - z listy Dual Pass Goal wybieramy cel kompresji: Best Quality, czyli najlepszą jakość kosztem dużych fluktuacji bitrate lub Constant Bitrate, czyli kompresję ze stałym bitrate kosztem niższej jakości. W polu Dual Pass Bitrate podajemy docelowy bitrate w kilobajtach na sekundę, a w polu First Pass Log nazwę pliku statystyk zapisanego podczas pierwszego przebiegu. Opcje z ramki Credit Suppression umożliwiają zwiększenie kompresji ostatniego fragmentu klipu źródłowego, np. napisów końcowych. W polu Suppress last ... frames... podajemy ilość klatek składających się na ten ostatni fragment, a suwakiem to ... % wybieramy procentowy rozmiar tego fragmentu w stosunku do rozmiaru, jaki uzyskalibyśmy w nim podczas "normalnej" kompresji.



W zakładce Advanced Properties znajdziemy następujące opcje:
Force keyframe after ... delta frames - w tym polu podajemy ilość klatek typu P, po których kodek musi wstawić klatkę typu I. Zalecana wartość to 10*FPS materiału żródłowego. Half Pixel Motion - używa detekcji i opisu wektorów ruchu z dokładnością do połowy piksela, a nie pełnego piksela. Four Vector Motion - używa detekcji i opisu wektorów ruchu dla każdego bloku z osobna (cztery wektory na makroblok), a nie jednego wektora dla całego makrobloku. MPEG Quantizer (ASP) - używa kwantyzacji typu MPEG zamiast H.263 przy wyższym bitrate kwantyzacja typu MPEG może zachować więcej szczegółow obrazu niż H.263, ale nie należy ona do MPEG-4 Simple Profile i może nie być obsługiwana przez dekodery zgodne tylko z tym profilem. Adaptive Quantization - zwiększa kwantyzator (zarazem zwiększając kompresję) w obszarach, w których ludzkie oko nie dostrzega spadku jakości, np. bardzo jasnych lub bardzo ciemnych. Pixel Aspect Ratio - stosunek boków piksela. Wybieramy go odpowiednio do stosunku boków piksela w materiale źródłowym. Gdy wybierzemy Custom PAR, wpisujemy szerokość piksela w polu Width, a jego wysokość w polu Height.



W każdej z zakładek okna konfiguracji kodeka możemy zresetować ustawienia kodeka do domyślnych przy pomocy przycisku Default znajdującego się u dołu okna.