Pojawi się okno jak poniżej gdzie możemy wskazać nowy dysk lub bardziej pojemną partycję. Tworzymy tam katalog wciskając ikonkę zaznaczoną na czerwono, nadajemy nazwę dla nowego katalogu który zostanie utworzony. Wciskamy OK i przechodzimy do kolejnego punktu.

Teraz w menu File wybieramy Options

Wybieramy na początek zakładkę Capture-Disk

1 - w tej zakładce możemy wybrać partycje na których ma być zapisany nasz materiał. Jak widać program pokazuje od razu teoretyczny czas jaki może zostać zapisany na danej partycji.
2 - wpisujemy wartość wyrażoną w MB ile system ma sobie zarezerwować wolnego miejsca przed ewentualną zmianą partycji kiedy na jednej będzie już brakować miejsca.

Zakładka Capture

1 - wybieramy rodzaj plików AVI (pole file-type) jakie będą zapisywane na dysku.
W strumieiu DV dźwięk jest zapisany razem z obrazem (w danych każdej klatki są bajty kodujące obraz i bajty kodujące dźwięk). Podczas przechwytywania materiału (zapisu do pilu avi) standardowo nie jest z nim robione nic, jest on tylko otaczany pewnymi opisami, kórych wymaga standard AVI. Dokładnie chodzi o to, że każdy plik AVI składa się z sekcji. Jak wskazuje nazwa AVI (audio-video-interleaved) powinny być w nim sekcje wideo przeplecione sekcjami audio. I tu mamy problem, bo w strumieniu z kamery wszystko jest razem. Jest to AVI type1. Jest on niekompatybilny z Video for Windows właśnie z w/w powodu. Aby mieć format kompatybilny, tworzy się obok sekcji wideo, dodatkową sekcję audio, gdzie kopiuje się dane o dźwięku z sekcji wideo. Jest to AVI Type 2. Plik jest kompatybilny z Wideo for Windows, ale ma dźwięk zapisany w dwóch miejscach - razem z obrazem i dodatkowo to samo, ale w osobnej sekcji.
Myślę, że najlepszym wyborem aby uniknąć problemów jest wybranie Type2 DV-avi file. Dodatkowo zdecydować na podstawie czego program ma automatycznie wykrywać zmiany scen i zapisywać je w oddzielnych plikach. Jeżeli kopiujemy materiał z kasety cyfrowej, powinniśmy nakazać analizę scen na podstawie kodów czasowych (use datestamp scene-detection).
2 - warto też zaznaczyć aby uniknąć problemów z edycją w niektórych programach aby program dzielił także na osobne pliki sceny przy zmianie formatu nagrywanego video.
3 - system plików FAT 32, na który jesteśmy skazani, używając Windows 98/Me, wymaga, aby objętość każdego pliku była nie większa niż 4 GB [my stosując Type2 zaznaczmy granicę 2GB]. Używając systemu z rodziny Windows XP, W2k i mając dodatkowo sformatowaną partycję w systemie NTFS wybieramy opcję unlimited [for NTFS only]

Po ustawieniach wciskamy przycisk Capture aby rozpocząć zgrywanie materiału

1 - w oknie tym pojawiać się będą kolejne sceny, które zostają zgrywane
2 - jeżeli mamy podłączone głośniki powinniśmy też słyszeć zgrywany głos
3 - w każdym momencie możemy skończyć, zatrzymać lub podzielić ręcznie zgrywany materiał
4 - w tym oknie pokazywane jest aktualne wolne miejsce oraz czas jaki może zostać zapisany
5 - jeżeli podczas kopiowania danych niektóre klatki zostaną zgubione (pole dropped), oznacza to konieczność zdefragmentowania dysku i powtórzenia całego procesu.

Po zakończeniu zgrywania mamy już pliki gotowe do obróbki